14 oktober 2015

​Kleinschalig wonen Angelapark geopend: ’We hebben het hier fijn samen’

Onderstaande artikel over kleinschalig wonen in Angelapark, Warmenhuizen staat vandaag in de Schager Courant.

Lees verder

’We hebben het hier fijn samen’

Eerste bewoners ’kleinschalig wonen dementerenden’ arriveren in Angelapark Warmenhuizen

Van onze verslaggever

'Goei­e­m­or­gen!’ Met een in­ne­men­de grijns van oor tot oor en een uit­ge­sto­ken hand komt de op leef­tijd zijn­de man aan­ge­lo­pen. ’Ik ben Dirk. Moet je m’n kat even zien? Die zit op m’n ka­mer. Kijk: dít is Ka­rel­tje. Hé no­zem, lig je lek­ker op ons bed­je?’.
Wie als be­zoe­ker bin­nen­wan­delt bij het op 1 ok­to­ber in ge­bruik ge­no­men klein­scha­li­ge woon­adres voor de­men­te­ren­de men­sen bij An­ge­la­park in War­men­hui­zen, wordt on­ver­mij­de­lijk ge­raakt. Ver­te­derd. Of het nou Dirk met zijn ouwe ka­ter uit Oost­zaan is, of zijn drie me­de­be­woon­sters uit ’t Rijp­je, Noord-Schar­wou­de en Sint-Pan­cras; al­le­maal kij­ken ze blij uit naar hun be­zoek.

Ge­val­len

Al kan er al­tijd meer bij: ,,We heb­ben ’t ge­zel­lig met me­kaar. Maar wat leuk dat u er ook bent'', zegt me­vrouw Boe­kel, die niet meer al­leen thuis kon wo­nen: ,,Ik was ge­val­len en ze von­den me op de grond. Dat kon niet lan­ger zo, zei­den ze. Dat snap ik wel, hoor, en nou ben ik blij dat ik hier zó mooi zit­'', weet de bro­ze dame die prak­tisch haar hele le­ven aan de Rij­per­weg woon­de.

Clus­ter­ma­na­ger Pau­la Ud­ding van Woon­zorg­groep Sa­men geeft een in­kijk­je in num­mer ’80’, een van de vier woon­hui­zen voor elk ze­ven men­sen met de­men­tie. ,,Deze wand lijkt op een boe­ken­kast, maar is ge­woon een door­gang voor het per­so­neel. Bij elke ka­mer hangt een foto van de be­wo­ner als ge­heu­gen­steun. De eer­sten zijn ge­ar­ri­veerd en elke week ko­men er nieu­we huis­ge­no­ten bij, tot ons maxi­mum van acht­en­twin­tig men­sen.’’
Het ziet er al­le­maal schoon, se­reen en sfeer­vol uit. Met ze­ven apar­te woon-/slaap­ka­mers met ie­der z’n ei­gen in­rich­ting. Twee bad­ka­mers en twee toi­let­ten per woon­huis, een heel gro­te open keu­ken en een woon­ka­mer. En niet te ver­ge­ten: twee ver­pleeg­kun­di­ge be­ge­leid­sters per groep die zich met hart en ziel in­zet­ten. Er wordt ge­zel­lig met el­kaar ge­keu­veld, maar dat hóeft niet, ge­tui­ge de dame die in een fau­teuil aan de kof­fie­ta­fel stil­le­tjes in een puz­zel­boek­je be­zig is.

Aard­ap­pels schil­len

Ud­ding: ,,Ie­der­een is bin­nen het com­plex, waar­van de tuin nog moet wor­den aan­ge­legd, vrij om te be­we­gen. Om aard­ap­pels te schil­len en te hel­pen met klei­ne klus­jes. Al­leen áls men dat wil na­tuur­lijk. Ja, het is fan­tas­tisch dat we er op deze ma­nier voor deze men­sen kun­nen zijn. Waar­bij fa­mi­lie en vrien­den al­tijd wel­kom zijn.’’

Ook qua meu­bels en de­co­ra­tie wordt ge­dacht aan de pa­tiën­ten, die nu een­maal moei­te met het ge­heu­gen heb­ben maar in veel ge­val­len wél nog her­in­ne­rin­gen heb­ben aan 'vroe­ger'. Zo mag ie­der­een zijn ka­mer in­rich­ten met ei­gen spul­len, en staan in de al­ge­me­ne ruim­tes bij­voor­beeld an­tie­ke naai­ma­chi­nes, kas­ten en lam­pen die de sfeer van wel­eer doen her­le­ven. Aan een paar din­gen heb­ben ze bij An­ge­la­park nog wel be­hoef­te, weet be­ge­leid­ster Car­la van Baar: ,,Vrij­wil­li­gers om te hel­pen bij ac­ti­vi­tei­ten, en de­co­ra­tie­spul­len om het huis nog ge­zel­li­ger aan te kle­den. Ja, daar zou­den we rond­om ge­luk­kig mee zijn.’’